Ερανισμοί....

Ότι : επειδή μόνον άν ο εκλογέας αισθανθεί έξω από την μοιρασιά, αποφασίζει να ψηφίσει τον μοιράζοντα.

Από το επικοινωνιακό δοκίμιο του Πετεφρή : Ανασκαφή
http://petefris.blogspot.com/2007/09/blog-post_06.html

ΙΕΡΕΜΙΑΔΑ

Μαύρο και κόκκινο
φωτιά και πένθος

(Αρεόπολη , Γερολιμένας , Οίτυλο , Ταύγετος , Ζαχάρω , Κακόβατος , Μίνθη , Ροδινά , Καλλιθέα , Σιμόπουλο , Καιάφας , Βαρθολομιό , Ανδρίτσαινα , Φιγαλεία , Αμαλιάδα , Πάρνωνας , Αλαγονία , Αρτεμισία , Νέα Στύρα , Αρχ. Κλεωνές , Καλέντζι , Νεμέα , Δίκορφο Ζαγορίου , Κρέστενα , Ασέα , Τρυπητή , Κατσίμπαλι , Μεγαλόπολη , Γερολιμένας , Φιλιατρά , ........................................ )

ΣΤΙΚ

Πεντακόσια δώδεκα μέγα
κόβεις αιθέρα με τη σέγα
γράφεις λιμάνια στον αέρα
ποιητής , απονενοημένη λέρα.


Στη θαλάμη η τελευταία σφαίρα
κάθε νυχτιά και κάθε μέρα
πεντακόσια δώδεκα μέγα
σε διάγραψαν οριστικά στο Βέγα


Ποιάς έμπνευσης τυφλή γαστέρα
γαία : του υποθάλαμου μητέρα
βυζαίνεις ιοβόλο αίγα
πεντακόσια δώδεκα μέγα




( στο Γ. Μίχο )


( για μια χορογραφία με στίκ 512 ΜΒ στις υπώρειες του Ιερού Βράχου φέτος την άνοιξη )

Θράκη

Σαν κουραστείς να κυνηγάς τον ήλιο

να βάλεις ρότα προς Ανατολάς .

Θυμήσου να σταθείς ανασαμιά να πάρεις

να φτύσεις τις λέξεις

όπως ο ξωμάχος στις παλάμες σου .

Χτύπα γερά στη πέτρα το στυλιάρι

να σφηνώσει στους στίχους η βαριά .


Κι όταν απάνου από το δέλτα

φανεί του Απόλλωνα το άρμα

να μη διστάσεις .....



Μια γκάιντα ξεφούσκωτη

η ευγονική των περιστάσεων.

( για το Σ. Ξ. )

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ....

Από το πύρ το ενδότερον :

http://www.mikrokeimena.blogspot.com/

Εκδόθηκε σε έντυπη μορφή .
( φορέστε πρώτα το τσίγκινο σωβρακάκι σας )

Αυτοδύτης αντιγραφεύς

Αντιγράφωντας από το http://theodosisvolkof.blogspot.com/2007/07/hereafter.html

"Έλεος, Κυρά, και σβήσε μου τη φλόγα της βλαστήμιας"...


( τα Κανανταίρ είχαν ήδη συντριβεί στα Νέα Στύ(εί)ρα )

Μεταίχμιο

Θαυμάζω κάποιους ακούραστους εργάτες που έχουν ανάγει την καθημερινή ανάρτηση κειμένων ποιότητας σε καθήκον ή έστω συνήθεια . Πρόκειται για συνειδητούς Σταχανοβίτες , ιεροφάντες ενός ασίγαστου πάθους , ιδαλγούς μονολόγων . Σχεδόν τους ζηλεύω όταν παρατηρώ τα χρονικά χάσματα και τη ματαιότητα των δικών μου περιττολογιών.
Η συνάντηση με το πληκτρολόγιο είναι για μένα συνήθως επίπονη και άρα προς αποφυγήν.
Η αναγκαστική ενδοσκόπηση , που καλείται να γεμίσει τούτη την οθόνη , δακτυλική πρόκληση εμέσεως αντί για άσκηση σιωπής . Διασκελίζω τις καθημερινότητες γιατί δεν έχω τη δύναμη να αντικρύσω , επί της οθόνης , ημερολογιακής πειθαρχίας καταγραφές μου. Γνωρίζω βέβαια ότι , ακόμα και αν επιχειρούσα κάτι τέτοιο , θα συσκότιζα μάλλον παρά θα αναδείκνυα τα πραγματικά περιστατικά που ενεδρεύουν πίσω από τη διαδικτυακή μου περσόνα . Ίσως το ίδιο να επιχειρούν συνειδητά ή ασυνείδητα και αυτοί που θαυμάζω. Αυτή η τελευταία μου σκέψη θα έπρεπε να με παρηγορεί αλλά φεύ.....
Ουκ εά με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον.